ΘΕΑΤΡΑ

Επι­λο­γή θεά­τρου———————– next>ΤΑ ΣΗΚΩΜΑΤΑΡΙΚΑ

1983: “Καλά ξέτε­λα” του Ν. Ορφα­νού ( Σκη­νο­θε­σία Κ. Καλο­γιαν­νά­κη )

Έπαι­ξαν:ΒΑΡΒΕΡΑΚΗΣ Σ. ΚΩΣΤΗΣ- ΓΕΡΓΙΑΝΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ ‑ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗΣ Ι ΑΝΔΡΕΑΣ ‑ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗΣ Ι ΓΙΩΡΓΗΣ ‑ΚΟΣΜΑΔΑΚΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ‑ΚΟΣΜΑΔΑΚΗΣ Γ. ΓΙΩΡΓΗΣ- ΚΟΣΜΑΔΑΚΗΣ ΣΠΥΡΟΣ ‑ΜΑΣΤΡΑΝΤΩΝΑΚΗ ΛΙΛΗ ‑ΜΠΑΛΑΣΑΚΗ ΡΕΝΑ ‑ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ- ΠΕΡΑΚΗΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ- ΠΕΡΑΚΗΣ ΚΩΣΤΗΣ ‑ΣΠΙΝΘΟΥΡΑΚΗ ΕΥΑ-ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ ‑ΣΥΜΕΟΥΔΑΚΗΣ Ν. ΓΙΩΡΓΗΣ —

Το 1983  απο­φά­σι­σαν να παρου­σιά­σουν ένα έργο του Ορφα­νού  με με τίτλο «Καλά ξετέ­λα». Σε σκη­νο­θε­σία του Καλο­γιαν­νά­κη. Ήταν ηθο­γρα­φία με εύρω­στο λόγο στην ντό­πια­λα­λιά, πλημ­μυ­ρι­σμέ­νη από το λαϊ­κό χρώ­μα, και τη σατι­ρι­κή διά­θε­ση.

Στο θρί­αμ­βο αυτό συνε­τέ­λε­σαν τα μέγι­στα οι ηθο­ποιοί, τους οποί­ους ο ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ  δεν είχε αφή­σει ούτε ν’ ανα­σά­νουν στις πρό­βες. Δίδα­σκε ο άνθρω­πος αυτός από κάθε τομέα δρά­σης του ήθος και υπευ­θυ­νό­τη­τα σε όλους με τους οποί­ους συνερ­γα­ζό­ταν. «Όλοι οι ερμη­νευ­τές του έργου κατέ­βα­λαν φιλό­τι­μες προ­σπά­θειες και πέτυ­χαν να αντα­πο­κρι­θούν στους ρόλους τους.

Ιδιαί­τε­ρα όμως: Τον Αρχο­ντο­γιάν­νη, τον τύπο του λεβε­ντάν­θρω­που μεγα­λο­νοι­κο­κύ­ρη της ορει­νής Κρή­της «που πατεί γερά στην παρά­δο­ση» τον από­δω­σε ο Γιώρ­γος Ι. Δερ­μι­τζά­κης τέλεια. Φυσι­κό­τα­τος και πει­στι­κός, έδω­σε έναν εξαί­ρε­το Αρχο­ντο­γιάν­νη.

Ο Γιάν­νης Ε. Περά­κης   σαν Ανε­μο­για­κου­μής είχε μπει στο πετσί του ρόλου του. Κυριαρ­χού­σε στη σκη­νή και αλώ­νι­ζε. Αυτο­σχε­δί­α­ζε κάποιες φορές, αυτή την εντύ­πω­ση έδι­νε κατά τρό­πο όμως θεμι­τό. Ήταν και μαντι­να­δο­λό­γος δει­νός ο Ανε­μο­για­κου­μής.

Η Αφρο­δί­τη Κοσμα­δά­κη ήταν μια πολύ πει­στι­κή «Λαμπρι­νή». Ότι έπρε­πε στο ρόλο του άβγαλ­του, δει­λού, σεμνού κορι­τσιού με τον ίσκιο της πλα­τω­νι­κής ερω­τι­κής μελαγ­χο­λί­ας στα μάτια και την έκφρα­ση της έγνοιας και του φόβου μη μαθευ­τεί τι μεγά­λο μυστι­κό και κου­βε­δια­στεί στο χωριό.

Η Ελέ­νη Μαστρα­ντω­νά­κη ( Λιλή ) έπαι­ξε με άνε­ση το ρόλο της μάνας της νύφης. Πολύ ικα­νο­ποι­η­τι­κή υπο­κρι­τι­κά στις ψυχι­κές της μετα­πτώ­σεις.  Η Ρένα Συμε­ου­δά­κη κρά­τη­σε πολύ καλά το ρόλο της μάνας του γαμπρού. Και ο Σπύ­ρος Κοσμα­δά­κης έπαι­ξε με θέρ­μη κι ειλι­κρί­νεια το ρόλο του ερω­τευ­μέ­νου υπο­ψή­φιου γαμπρού.

Και ο γρα­φι­κός μάγε­ρας Ανδρέ­ας Δερ­μι­τζά­κης ξεχώ­ρι­σε στη «σού­στα».

Κάνα­με πάλι μια μικρή ανα­φο­ρά σε δρά­ση που άφη­σε επο­χή στην καλ­λι­τε­χνι­κή ζωή του τόπου, που ευχό­μα­στε σε κάθε της μορ­φή και δρά­ση, όσο περ­νά ο και­ρός, με ή χωρίς ενί­σχυ­ση, να έχει πάντα Καλά ξέτε­λα.

Επι­λο­γή θεά­τρου

---