ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ

Ι

Κάποια στιγ­μή θα εξε­πλή­ρω­να κι αυτό το χρέ­ος μου, να γρά­ψω για τον πατέ­ρα μου. Το χρέ­ος αυτό μου το επέ­σπευ­σε ένα τηλε­φώ­νη­μα που δέχτη­κα σήμε­ρα το πρωί από τον αγα­πη­μέ­νο μου φιλιό­τσο Γιώρ­γο Μαρ­γα­ρι­τσα­νά­κη, που μ’ έχει κάνει υπε­ρή­φα­νη. Στο τηλε­φώ­νη­μά του μου είπε : «Νονά, από το χωριό ζητούν να γρά­ψε­τε για την προ­σω­πι­κό­τη­τα του πατέ­ρα σας για να το ανε­βά­σουν στο internet».
Συγκι­νή­θη­κα που οι χωρια­νοί μας ζήτη­σαν από εμέ­να, την κόρη του να μιλή­σω για τον πατέ­ρα μου, καθώς είμαι εκεί­νη που τον έζη­σε και τον γνώ­ρι­σε περισ­σό­τε­ρο από οποιον­δή­πο­τε άλλον.
Όλες οι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες μου δρα­στη­ριό­τη­τες για τον προ­σε­χή μήνα ανα­βλή­θη­καν για αργό­τε­ρα και προ­τε­ραιό­τη­τα πήρε ο πατέ­ρας μου.
Απο­μο­νώ­θη­κα στο γρα­φείο μου για να μπο­ρέ­σω να κλά­ψω καθώς θα έφερ­να στη μνή­μη μου τον πατέ­ρα μου από τότε που άρχι­σα να ενθυ­μού­μαι μέχρι τον τρα­γι­κό απο­χαι­ρε­τι­σμό.
Ο πατέ­ρας μου γεν­νή­θη­κε στο χωριό Αυγε­νι­κή, του Νομού Ηρα­κλεί­ου το έτος 1913. Ο πατέ­ρας του Γεώρ­γιος μεγα­λο­γαιο­κτή­μων και η μητέ­ρα του Ειρή­νη Αστρι­νά­κη κατα­γό­ταν από το γει­το­νι­κό χωριό Κεράσ­σια. Έμει­νε ορφα­νός από μητέ­ρα 7 ετών. Τη θέση της μητέ­ρας του πήρε η δεύ­τε­ρη σύζυ­γος του παπ­πού μου η Ελπί­δα από το χωριό Σίβα Μαλε­βυ­ζί­ου, μια εξαί­ρε­τη κυρία.
Ο πατέ­ρας μου ήταν μονα­χο­παί­δι και πολύ πλού­σιος και από τους δυο του γονείς. Τελεί­ω­σε το Γυμνά­σιο ως οικό­τρο­φος στο καλύ­τε­ρο Σχο­λείο το Ιστο­ρι­κό, ισό­τι­μο με τα Δημό­σια, «Λύκειον ο Κορα­ής», στο οποίο είχε εμπι­στευ­θεί και την μόρ­φω­ση των παι­διών του ο Μεγά­λος Εθνάρ­χης Ελευ­θέ­ριος Βενι­ζέ­λος. Ο πατέ­ρας μου δεν ήθε­λε να ακο­λου­θή­σει ανώ­τα­τες Σπου­δές, διό­τι το πάθος του ήταν τα «Κοι­νά», η «Κοι­νω­νι­κή προ­σφο­ρά».
Ενυμ­φεύ­θη τη Μαρία Τυλισ­σα­νά­κη, θυγα­τέ­ρα του αξιω­μα­τι­κού της Χωρο­φυ­λα­κής Εμμα­νου­ήλ και της Αγγε­λι­κής Χελι­δό­νη. Σπού­δα­σε στο παρ­θε­να­γω­γείο στο οποίο αρί­στευ­σε. Μιλού­σε άπται­στα Γαλ­λι­κά και οι εκθέ­σεις της ως υπο­δειγ­μα­τι­κές φυλάσ­σο­νταν στα αρχεία του Παρ­θε­να­γω­γεί­ου. Το πάθος της Μητέ­ρας μου ήταν η Ανώ­τα­τη Μόρ­φω­ση και η Έρευ­να. Το πάθος της όμως αυτό δεν μπό­ρε­σε να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει εξαι­τί­ας του επαγ­γέλ­μα­τος του πατέ­ρα της και του φόβου να μην απο­μα­κρυν­θεί από την Κρή­τη η κόρη του, διό­τι ήταν κορί­τσι. Παρά τον σεβα­σμό, τον θαυ­μα­σμό και την απέ­ρα­ντη αγά­πη που έτρε­φε προς τον πατέ­ρα της για την άρι­στη ανα­τρο­φή που της έδω­σε, αυτό δεν του το συγ­χώ­ρε­σε ποτέ.
Ο γάμος ήταν ται­ρια­στός και οι δυο μορ­φω­μέ­νοι. Οι ρόλοι μοι­ρά­στη­καν. Η Μητέ­ρα θα ανα­λάμ­βα­νε την ανα­τρο­φή των παι­διών, ρόλο στον οποίο αντα­πο­κρί­θη­κε άρι­στα, καθώς και την επι­μέ­λεια για την μόρ­φω­σή τους. Επί­σης με την συν­δρο­μή και του συζύ­γου της, την επι­στα­σία της περιου­σί­ας με μόνι­μο προ­σω­πι­κό επι­στα­τών.
Τώρα ο Πατέ­ρας.
Ο πατέ­ρας από πολύ νέος ανε­λάμ­βα­νε προ­ε­δρι­κές θέσεις σε Συνε­ται­ρι­στι­κές Οργα­νώ­σεις. Αρχι­κά τοπι­κές και αργό­τε­ρα πανελ­λή­νιες. Επί σει­ρά ετών διε­τέ­λε­σε Πρό­ε­δρος στην Ένω­ση Γεωρ­γι­κών Συνε­ται­ρι­σμών Ηρα­κλεί­ου χωρίς μισθό. Δεν υπη­ρε­τού­σε απλώς χωρίς μισθό αλλά διέ­θε­σε και μεγά­λο μέρος της περιου­σί­ας του για το κοι­νω­φε­λές αυτό έργο.
Η Ένω­ση Ηρα­κλεί­ου επί της θητεί­ας του πατέ­ρα μου έγι­νε η πλου­σιό­τε­ρη σε ακί­νη­τη περιου­σία στην Ελλά­δα.
Ας γίνει μια σύγκρι­ση της σημε­ρι­νής κατά­στα­σής της με εκεί­νης επί του πατέ­ρα μου και θα αντι­λη­φθεί ο κόσμος τι σημαί­νει Ήθος, Όρα­μα, Ανι­διο­τέ­λεια, Κοι­νω­φε­λές Έργο, Αρχο­ντιά και τι σημαί­νει προ­σω­πι­κό Συμ­φέ­ρον, Ανι­κα­νό­τη­τα και χωρίς καμία υπο­δο­μή Μόρ­φω­σης και Αξί­ας των νυν διοι­κού­ντων.
Αλλά θα έλθω και στο θέμα αυτό προ­σε­χώς. Έχω υπο­χρέ­ω­ση στη μνή­μη του αγω­νι­στή πατέ­ρα μου ο οποί­ος έβγαι­νε στους δρό­μους και έκα­νε συλ­λα­λη­τή­ρια για τα συμ­φέ­ρο­ντα των αγρο­τών, εγώ η κόρη του, η επί­σης αγω­νί­στρια, να κάνω συλ­λα­λη­τή­ρια με τα δικά μου όπλα : τη Μόρ­φω­ση, την Πέν­να, τον Τύπο, την Τηλε­ό­ρα­ση και προ­πα­ντός με το παγκό­σμιο κύρος της προ­σω­πι­κό­τη­τάς μου. Ας απα­ντή­σουν οι νυν διοι­κού­ντες, για­τί οι υπάλ­λη­λοι πλη­ρώ­νο­νται κάθε 6 μήνες, ενώ μερι­κοί από αυτούς, που δεν είχαν καμία υπο­δο­μή περιου­σί­ας και Μόρ­φω­σης, παρι­στά­νουν τους Σπου­δαί­ους και κάνουν αγο­ρές κάθε δυο χρό­νια.
Έχω πλή­ρη επί­γνω­ση του τι λέω και του τι γρά­φω και προ πάντων documenta, Απο­δεί­ξεις.
Επα­νέρ­χο­μαι στον πατέ­ρα μου.
Ο πατέ­ρας μου ιδε­ο­λο­γι­κά ανή­κε στον κεντρώο χώρο και ιδιαί­τε­ρα στο Αγρο­τι­κό Κόμ­μα με επι­κε­φα­λής τον Αλέ­ξαν­δρο Μπαλ­τα­τζή. Υπήρ­ξε υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής του Αγρο­τι­κού Κόμ­μα­τος και θριάμ­βευ­σε μεν σαν άτο­μο σε αριθ­μό ψήφων, δεν βγή­κε όμως το κόμ­μα.
Η Δεξιά τον πολιορ­κού­σε να προ­σχω­ρή­σει στην παρά­τα­ξή τους και να επι­τύ­χει με βεβαιό­τη­τα την εκλο­γή του ως βου­λευ­τή, για­τί τόσο μεγά­λη ήταν η ακτι­νο­βο­λία του. Αλλά ο πατέ­ρας μου ήταν πάνω απ’ όλα Ιδε­ο­λό­γος, Έντι­μος και χορ­τά­τος.
Παρά τις πολι­τι­κές του πεποι­θή­σεις σε μια επο­χή που μεσου­ρα­νού­σε η Δεξιά, ο πατέ­ρας μου ήταν ευυ­πό­λη­πτος και απο­δε­κτός από όλες τις πολι­τι­κές παρα­τά­ξεις. Θα ανα­φέ­ρω ένα γεγο­νός το οποίο θα επι­βε­βαιώ­νει αυτά που υπο­στη­ρί­ζω. Κάπο­τε ο πατέ­ρας μου είχε ανέ­βει στην Αθή­να για μια υπό­θε­ση οικο­νο­μι­κής φύσε­ως της Ένω­σης. Αρμό­διος για την υπό­θε­ση αυτή ήταν ο υπουρ­γός Πανα­γιώ­της Παπα­λη­γού­ρας. Η Ένω­ση ζητού­σε ένα πολύ μεγά­λο χρη­μα­τι­κό ποσό. Ο πατέ­ρας μου απευ­θύν­θη­κε στον Παπα­λη­γού­ρα εκθέ­το­ντας το Αίτη­μά του. Ο Υπουρ­γός τον δέχτη­κε πολύ φιλι­κά
και του είπε αυτο­λε­ξεί «Γιάν­νη ξέρεις πόσο σε εκτι­μώ και παρό­λο που ανή­κο­με σε δια­φο­ρε­τι­κούς ιδε­ο­λο­γι­κούς χώρους θα ικα­νο­ποι­ή­σω το Αίτη­μά σου, θα εγκρί­νω το ποσό που ζητάς, για εσέ­να φυσι­κά». «Όχι Πανα­γιώ­τη το ποσό είναι για την Ένω­ση». «Ε μα τότε το θέμα δια­φέ­ρει, δεν μπο­ρώ Γιάν­νη». Το παρα­πά­νω γεγο­νός φωτο­γρα­φί­ζει την εντι­μό­τη­τα του Ιωάν­νη Βλα­χά­κη σε όλο της το μεγα­λείο.
Ο Ιωάν­νης Βλα­χά­κης είχε τόσο κύρος ώστε με ένα του τηλε­φώ­νη­μα έλυ­νε το οικο­νο­μι­κό πρό­βλη­μα ανα­ρίθ­μη­των ανθρώ­πων, εξα­σφα­λί­ζο­ντας τους μόνι­μη εργα­σία σε υπη­ρε­σί­ες.
Απλός, φιλι­κός, γεν­ναιό­δω­ρος στους ανθρώ­πους που εργά­ζο­νταν στην περιου­σία του, ένας πραγ­μα­τι­κός ΑΡΧΟΝΤΑΣ.
Ως οικο­γε­νειάρ­χης δεν υπήρ­χε δεύ­τε­ρος που να προ­σφέ­ρει στα παι­διά του όλα τα υλι­κά και πνευ­μα­τι­κά εφό­δια για να επι­τύ­χουν στη ζωή τους.
Αυτή η απέ­ρα­ντη αγά­πη και ασφά­λεια που προ­σέ­φε­ρε στα παι­διά του μαζί με μεγά­λη αυστη­ρό­τη­τα συνε­τέ­λε­σε ώστε να δια­μορ­φώ­σουν χαρα­κτή­ρες τόσο δυνα­τούς ώστε αν μπο­ρέ­σουν να αντι­με­τω­πί­σουν ανυ­πέρ­βλη­τες δυσκο­λί­ες, ιδιαί­τε­ρα η κόρη του και να στε­φθούν με επι­τυ­χία.
Κορυ­φαί­ος Γεω­πό­νος, ερευ­νη­τής και επι­τυ­χη­μέ­νος επι­χει­ρη­μα­τί­ας , ο Γιος του Γεώρ­γιος και δια­πρε­πής καθη­γή­τρια πανε­πι­στη­μί­ου, με σπου­δές στο εξω­τε­ρι­κό και ανα­γνω­ρι­σμέ­νη ανά την Υφή­λιο η κόρη του Ρένα.
Ο πατέ­ρας μου τελεί­ω­σε την καριέ­ρα του ως πρό­ε­δρος της ΚΣΟΣ.
Ένοιω­σε υπε­ρή­φα­νος για τα παι­διά του και τα παι­διά του για αυτόν.
Τον τίμη­σαν με την πορεία της ζωής τους και το έργο τους.
Ακο­λού­θη­σαν απλώς το παρά­δειγ­μά του.
Πολ­λές φορές στο εξω­τε­ρι­κό όπου έκα­να Ανώ­τα­τες Σπου­δές με υπο­τρο­φί­ες του Κρά­τους μεγά­λες προ­σω­πι­κό­τη­τες με τις οποί­ες συνα­να­στρά­φη­κα εντυ­πω­σια­σμέ­νοι από τις ικα­νό­τη­τές μου και τη φινέ­τσα μου με ρωτού­σαν : Σε ποιον από τους γονείς σας μοιά­ζε­τε?
Τους απα­ντού­σα,
«Από τη Μητέ­ρα μου διδά­χτη­κα την τάξη, την πει­θαρ­χία και την εργα­τι­κό­τη­τα.
Από τον Πατέ­ρα μου τον Αλτρουι­σμό, την Γεν­ναιο­δω­ρία και την Αρχο­ντιά.

Ο υιός του Γεώρ­γιος νυμ­φεύ­θη­κε την Ευτυ­χία Μπέ­σκου, ιατρό, αρί­στη επι­στή­μο­να και άνθρω­πο. Η
Ευτυ­χία Μπέ­σκου εργά­στη­κε για αρκε­τά χρό­νια στο Ηρά­κλειο και παρό­λο που έχει περά­σει πολύς
χρό­νος αφό­του μετοί­κη­σε στην Αθή­να, οσά­κις ανα­φερ­θεί τ’ όνο­μά της, οι πάντες εκφρά­ζουν τον
σεβα­σμό και τον θαυ­μα­σμό τους για την ευσυ­νει­δη­σία και την ανθρω­πιά της.
Η κόρη του Ρένα νυμ­φεύ­θη­κε σε πρώ­το γάμο τον Εμμα­νου­ήλ Φρα­γκού­λη, ιατρόν επί­σης και
ταλα­ντού­χο μου­σι­κό, με τον οποίο οι δρό­μοι τους χώρι­σαν σύντο­μα.
Η κόρη του Ρένα, τέλε­σε δεύ­τε­ρο γάμο με τον εφη­βι­κό της έρω­τα Κων/νο Μαρ­κά­κη, επι­χει­ρη­μα­τία.
Ο Πατέ­ρας μου ευτύ­χη­σε να απο­κτή­σει έναν εγγο­νό από τον γιο του, τον Γιάν­νη. Ο Γιάν­νης ήταν 7
ετών όταν απε­βί­ω­σε ο παπ­πούς του. Οι γονείς του το απέ­κρυ­ψαν δικαιο­λο­γώ­ντας την απου­σία του
παπ­πού του σε ταξί­δι στο εξω­τε­ρι­κό. Ο δεσμός μετα­ξύ παπ­πού και εγγο­νού ήταν πολύ βαθύς.. Το
έμα­θε 5 χρό­νια αργό­τε­ρα. Ακό­μη και τώρα που ο Γιάν­νης είναι μεση­λιξ όταν περ­νά από το σημείο
που είναι αναρ­τη­μέ­νη η φωτο­γρα­φία του παπ­πού του, τον χαι­δεύ­ει.
Ο Γιάν­νης έζη­σε στην Κρή­τη μέχρι 14 ετών. Παρό­λο που το μεγα­λύ­τε­ρο μέρος της ζωής του ζει στην
Αθή­να, συναι­σθη­μα­τι­κά δεν απο­κό­πη­κε από την γενέ­τει­ρά του πατέ­ρα του. Αντί­θε­τα δηλώ­νει
«Κρη­τι­κός» και ο γιος του «Αυγε­νι­κια­νός».
Ο Γιάν­νης σπού­δα­σε οικο­νο­μο­λό­γος, υπη­ρέ­τη­σε για λίγο στο πανε­πι­στή­μιο ως βοη­θός, αλλά η κλί­ση
του ήταν το εμπό­ριο, το οποίο ασκεί με επι­τυ­χία.
Ο Γιάν­νης εχει κατα­λά­βει ότι το επώ­νυ­μο της οικο­γέ­νειας που φέρει του γεν­νά ευθύ­νη, διό­τι η
οικο­γέ­νεια αυτή έχει γρά­ψει Ιστο­ρία. Εχει νυμ­φευ­θεί την συμ­φοι­τή­τριά του, οικο­νο­μο­λoγο και αυτή,
Βασι­λι­κή Κου­τσού­κου, μια εξαί­ρε­τη σύζυ­γο και Μητέ­ρα.

Υπάρ­χει και δεύ­τε­ρος από­γο­νος του πατέ­ρα μου ο δισέγ­γο­νος του, ο εγγο­νός του γιού του Γεώρ­γιος,
ο οποί­ος εξε­λίσ­σε­ται σε ταλα­ντού­χο μου­σι­κό. Ο αδελ­φός μου ένιω­σε τόση ευτυ­χία με την από­κτη­ση
του εγγο­νού του ώστε συχνά μου έλε­γε ενώ δεν ήταν σε ηλι­κία που να σκέ­φτε­ται το θάνα­το «και
τώρα να πεθά­νω είμαι ευχα­ρι­στη­μέ­νος, αλλά δεν πεθαί­νω για­τί υπάρ­χει ο Γεώρ­γιος Βλα­χά­κης ο
νεώ­τε­ρος».
Ο γιος του Ζαχα­ρο­γιάν­νη ο Γιώρ­γος του εξα­σφά­λι­σε τη βιο­λο­γι­κή του συνέ­χεια. Η κόρη του η Ρένα,
με το επι­στη­μο­νι­κό της έργο του εξα­σφά­λι­σε τη συνέ­χεια του ονό­μα­τός του για αιώ­νες.

Ο Ιωάν­νης Βλα­χά­κης «έφυ­γε» πρό­ω­ρα το 1981 σε ηλι­κία 68 ετών. Έφυ­γε αφή­νο­ντας ανε­ξί­τη­λα τα
ίχνη του στο στο πέρα­σμά του από την επί­γεια ζωή τόσο σε κοι­νω­φε­λές έργο, όσο και ως
οικο­γε­νειάρ­χης.
Η σύζυ­γός του άντε­ξε 14 χρό­νια ακό­μη. Την κρά­τη­σε ζωντα­νή το «χρέ­ος της να στη­ρί­ξει την κόρη της
να ολο­κλη­ρώ­σει τον ευγε­νή στό­χο που είχε αρχί­σει και το πέτυ­χε. Εγι­νε καθη­γή­τρια στο
Πανε­πι­στή­μιο.
Ο Ιωάν­νης Βλα­χά­κης υπήρ­ξε ένας επι­τυ­χη­μέ­νος, ενας χαρι­σμα­τι­κός θνη­τός.
Ο Ίδιος πέρα­σε στην Ιστο­ρία και τα παι­διά του επί­σης.

Σημεί­ω­ση : Το κεί­με­νο συνέ­τα­ξε η κόρη του Ρένα της οποί­ας οι Τίτλοι είναι πάρα πολ­λοί.

Γι’ αυτό περιο­ρί­ζε­ται στον τελευ­ταίο:

‘Συντα­ξιού­χος Καθη­γή­τρια Πανε­πι­στη­μί­ου

Ηρά­κλειο
Μαϊ­ος του έτους 2024.