ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ

Ο Κρη­τι­κός χωρο­φύ­λα­κας που έμει­νε στη φρου­ρά της Σμύρ­νης μέχρι την ύστα­τη ώρα

Ήταν από τους χωρο­φύ­λα­κες, έμπι­στους του Ελευ­θε­ρί­ου Βενι­ζέ­λου, που απο­στρα­τεύ­θη­καν μετά την ήττα του 1920, η οποία άνοι­ξε το δρό­μο για τη Μικρα­σια­τι­κή Κατα­στρο­φή. Αμέ­σως μετά όλοι τους επι­στρα­τεύ­θη­καν και εκεί­νος στάλ­θη­κε στη Σμύρ­νη, στη φρου­ρά της οποί­ας παρέ­μει­νε μέχρι την ώρα που οι Τούρ­κοι έμπαι­ναν στην πόλη.

Ο Μιχα­ήλ Βλα­χά­κης ήταν το τέταρ­το παι­δί του Νικο­λά­ου και της Ειρή­νης. Τα μεγα­λύ­τε­ρα αδέλ­φια του ήταν, ο Γεώρ­γιος, ο Ιωάν­νης και ο Εμμα­νου­ήλ. Γεν­νή­θη­κε το 1894 στα Βλα­χια­νά  Αυγε­νι­κής  Μαλε­βι­ζί­ου και στις 24 Απρι­λί­ου 1914 κατα­τά­χθη­κε στη Σχο­λή Κρη­τι­κής Χωρο­φυ­λα­κής Χανί­ων. Ο ίδιος μάλι­στα έχει δια­τη­ρή­σει τετρά­διο με την πορεία του στη χωρο­φυ­λα­κή, από την ημέ­ρα της κατά­τα­ξής του. Υπη­ρέ­τη­σε στη Σάμο και τη Μυτι­λή­νη, αλλά και σε διά­φο­ρα άλλα μέρη, και το 1920 τον κάλε­σε ο Βενι­ζέ­λος στην Αθή­να, ως έμπι­στό του για την τήρη­ση της τάξης, ενό­ψει τον εκλο­γών. Με την ήττα του Βενι­ζέ­λου όσοι Κρή­τες χωρο­φύ­λα­κες βρέ­θη­καν στην Αθή­να θεω­ρή­θη­καν άνθρω­ποι του εθνάρ­χη και το Λαϊ­κό Κόμ­μα τούς απο­στρά­τευ­σε. Όλοι τους κλή­θη­καν αμέ­σως μετά να υπη­ρε­τή­σουν στο στρα­τό ξηράς.

Ο Μιχα­ήλ Βλα­χά­κης βρέ­θη­κε να υπη­ρε­τεί στην περιο­χή Μπουρ­νό­βα, στα περί­χω­ρα της Σμύρ­νης. Κατά την οπι­σθο­χώ­ρη­ση δια­τά­χθη­κε από το φρου­ραρ­χείο να τεθεί επι­κε­φα­λής διμοι­ρί­ας στρα­τιω­τών να μετα­βεί στο λιμά­νι για την τήρη­ση της τάξης, όπου βρί­σκο­νταν χιλιά­δες άνθρω­ποι. Βλέ­πο­ντας ο ίδιος την κατά­στα­ση, έχο­ντας και την εμπει­ρία της χωρο­φυ­λα­κής, τοπο­θέ­τη­σε τους άνδρες του σε θέση που μπο­ρού­σε να ελέγ­χει το χώρο του λιμα­νιού. Η εντο­λή του ήταν να μη μετα­κι­νη­θεί κανείς και μόνο σε περί­πτω­ση ανά­γκης θα τους έδι­νε ο ίδιος δια­τα­γές.

Κάνο­ντας κάποια στιγ­μή περι­πο­λία στο λιμά­νι μαζί με δύο στρα­τιώ­τες, είδε τη μονά­δα του να επι­βι­βά­ζε­ται σ’ ένα καρά­βι. Φώνα­ξε το σιτι­στή και ζήτη­σε εξη­γή­σεις. Ο τελευ­ταί­ος του απά­ντη­σε ότι η μονά­δα του έφευ­γε.

-Καλά, εμέ­να με έχε­τε δια­γρά­ψει απ’ τη δύνα­μη της μονά­δας;

-Όχι, του απά­ντη­σε ο σιτι­στής. Δεν είσαι δια­γραμ­μέ­νος, αλλά εμείς φεύ­γο­με.

Τότε ο Μ. Βλα­χά­κης γύρι­σε προς το μέρος που ήταν η διμοι­ρία του, συγκέ­ντρω­σε τους άνδρες του και τους είπε:

-Παι­διά, εγώ φεύ­γω με τη μονά­δα μου, εσείς να γνω­ρί­σε­τε στο φρου­ραρ­χείο και να με ανα­φέ­ρε­τε ότι σας εγκα­τέ­λει­ψα. Σαν παλιός χωρο­φύ­λα­κας έχω διδα­χθεί και ξέρω τους νόμους. Σας λέω ότι, «πας στρα­τιω­τι­κός σκο­πός ή προ­ό­πτης όστις εγκα­τα­λεί­ψει την θέσιν του χωρίς να εκπλη­ρώ­ση την όποιαν έλα­βε εντο­λήν, τιμω­ρεί­ται με θάνα­τον».

Έτσι ανα­φέ­ρει κι ο ίδιος στο τετρά­διο της Σχο­λής Χωρο­φυ­λα­κής. Όταν τελεί­ω­σε την παρου­σί­α­ση του νόμου, όλοι μαζί οι άνδρες του, τού λένε: «κι εμείς μαζί σου κυρ δεκα­νέα». Κι επι­βι­βά­ζο­νται όλοι στο πλοίο.

Το ίδιο βρά­δυ μπή­καν οι Τσέ­τες στη Σμύρ­νη.

Τις φωτο­γρα­φί­ες και τα στοι­χεία για τον Μιχα­ήλ μάς παρέ­δω­σε ο γιος του Γεώρ­γιος Βλα­χά­κης, συντα­ξιού­χος δημο­τι­κός υπάλ­λη­λος

για το site μας από τον τοπι­κό τύπο.