ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ

επι­λο­γή Ιστο­ρί­ας

Αυτές τις ημέ­ρες θυμά­μαι τα παι­δι­κά χρό­νια στο χωριό !

Σφά­ζα­νε το χοί­ρο κάθε σπί­τι, τον τάι­ζαν με τα απο­φά­για του σπι­τιού και τον έθρε­φαν όσο γινό­ταν, για να γίνει πιο παχύς και  να έχει πολύ λίπος το οποίο το χρη­σι­μο­ποιού­σαν με πολ­λούς τρό­πους. Αφού τον έσφα­ζαν τον ξύρι­ζαν και μετά έβγα­ζαν τα εντό­σθια. Από εκεί ξεκί­να­γε η δια­δι­κα­σία του τεμα­χι­σμού. Τον έγδερ­ναν και άφη­ναν το λίπος πάνω στο δέρ­μα και μετά το αφαι­ρού­σαν για βγά­λουν το λίπος.

 Από το γδάρ­σι­μο έμε­νε και λίγο ψαχνό που το έκα­ναν τσι­γα­ρί­δες. Ύστε­ρα  χώρι­ζαν τα μπού­τια για χοι­ρο­μέ­ρια  έβγα­ζαν το απά­κι, έβγα­ζαν μπρι­ζό­λες ακό­μα και το δέρ­μα το έκο­βαν σε λου­ρί­δες που ήταν εξαι­ρε­τι­κός μεζές στα κάρ­βου­να. Ότι κρέ­ας έμε­νε το κόβα­νε κιμά αλλά με τα μαχαί­ρια (με δυο μαχαί­ρια Σταυ­ρω­τά με τα δυο χέρια τους,  αν και υπήρ­χαν μηχα­νές του κιμά)

Με τον κιμά έκα­ναν τα λου­κά­νι­κα. Το συκώ­τι ήταν ο πρώ­τος μεζές που έκα­ναν και έτρω­γαν και έπι­ναν κρα­σί κατά την διάρ­κεια της δια­δι­κα­σί­ας. Αφού τελεί­ω­ναν το τεμα­χι­σμό έβα­ζαν στο μεγά­λο καζά­νι ξίδι αλά­τι και τα άφη­ναν κάποιο διά­στη­μα να τρα­βή­ξουν το ξίδι και μετά τα κρέ­μα­γαν στο Τζά­κι για κάπνι­σμα. Με το κεφά­λι και λίγο κρέ­ας κάνα­με την τσι­λα­δια (πηχτή).

Εμείς τα παι­διά περι­μέ­να­με να μας δώσουν τη φού­σκα  (ουρο­δό­χο κύστη) να την κάνου­με μπά­λα να παί­ξου­με. Αυτές ήταν η μπά­λες μας. Μπο­ρεί να έχω ξεχά­σει μερι­κά από την δια­δι­κα­σία της κοπής και επε­ξερ­γα­σί­ας του χοί­ρου αν εσείς θυμά­στε κάτι παρα­πά­νω να το γρά­ψε­τε .

ΣΑΣ ΕΎΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΌΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΊΑ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΊΑ.

Βλα­χο­γιαν­νά­κης Γερ.  Γιώρ­γος.

---