ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ

Ὁ ὅρος «ἀφή­γη­μα» ἀνα­φέ­ρε­ται σε λογο­τε­χνι­κό εἶδος τοῦ πεζού λόγου και ἀντι­δια­στέλ­λε­ται ἀπό τον ὅρο «διή­γη­μα», ἀφοῦ «το διή­γη­μα ἔχει αὐστη­ρή διά­τα­ξη και καθιε­ρω­μέ­νη μορ­φή», ενώ το «αφή­γη­μα» « λει­τουρ­γεί ὡς προ­φο­ρι­κός λόγος και παρου­σιά­ζει χαλα­ρό­τη­τα, ἐπι­τρέ­πει δε στον αφη­γη­τή να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ὅποια φρά­ση νομί­ζει ἐκε­ῖνος πιο κατάλ­λη­λη για να δώσει ζωντά­νια στην ἀφή­γη­σή του». Πρό­κει­ται για ένα ἱστό­ρη­μα «αυτο­βιο­γρα­φι­κό, διδα­κτι­κό, ειδυλ­λια­κό, ιστο­ρι­κό, ποι­η­τι­κό, πολε­μι­κό».

• ¨ Ενας μοντέρ­νος Ζωγρά­φος ” από τον Αντώ­νη Γ Κοσμα­δά­κη
• ” Το κάρο ” από τον Γιάν­νη Ε. Περά­κη
• ”Το Βάσα­νο του καλο­και­ριού ” Απο τον Σπύ­ρο Κοσμα­δά­κη
• ”το πέτρι­νο τρα­πε­ζά­κι ” του Νίκου Ε. Μαρ­γα­ρι­τσα­νά­κη
• ”Στην γει­το­νιά μου την παλιά .….. ” από την Κατε­ρί­να Σχοι­να­ρά­κη
• Τα παι­δι­κά , τα χρό­νια στο χωριό!!! από τον Γιώρ­γο Γερ. Βλα­χο­γιαν­νά­κη
• ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΝΕΑ επο­χής
• ΟΙ Συγκά­τοι­κοι και το χερού­λι της Καζά­νας του Μανό­λη Τυλά­κη

---